Giorgi Mkurnalidze-Cornaro

დაბადების თარიღი: 7 იანვარი, 1972, თბილისი, საქართველო. განათლება: პოლიტოლოგი, ისტორიის სპეციალისტი, სამართალმცოდნე. თვითნასწავლი (თავისუფალი) მხატვარი, დარგი — ფერწერა.

ტექნიკა და მასალა: მხატვარი იყენებს როგორც ტრადიციულ სამხატვრო ხერხებს, ასევე შერეულ ტექნიკას და არ ერიდება ექსპერიმენტულ ძიებებს — ქმნის მხოლოდ მისთვის დამახასიათებელ უნიკალურ ტექნიკებს. იყენებს ზეთისა და წყლის საღებავებს; სახატავ მასალად — ტილოსა და მუყაოს, ამზადებს ინდივიდუალურ გრუნტს.

პერსონალური გამოფენები: „პოზიცია“, გოეთეს ინსტიტუტი, თბილისი (2003); „ნომერი 29“, საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის საგამოფენო დარბაზი, თბილისი (2001); „რელიქტი B“, არტ გალერეა ვაკე, თბილისი (2018).

ჯგუფური გამოფენები: ზურა აფხაზაშვილთან და კახაბერ დემურაძესთან ერთად, გალერეა „ჰობი“, თბილისი (2002); „ინტერპრეტაციები ლუკას კრანახის ‘მაჭანკლის’ თემაზე“, გოეთეს ინსტიტუტი, თბილისი (2003); თანამედროვე ქართველ მხატვართა გამოფენა, შალვა ძნელაძის სახელობის მუზეუმი, თბილისი (2024).

დროის კაფსულა და ემოციური ლანდშაფტი. ქართული თანამედროვე ხელოვნების სცენის ერთ-ერთი გამორჩეული ფიგურა, იგი საკუთარ შემოქმედებაში მუდმივად ეძიებს ადამიანური არსებობის სიღრმეებსა და დროის მიერ დატოვებულ კვალს. მისი ნამუშევრები არტეფაქტებია, რომლებიც მოგვითხრობენ წარსულის, აწმყოსა და მომავლის ურთიერთკავშირზე, სადაც პერსონალური გამოცდილება უნივერსალურ ჭრილში მოიაზრება.

დროის კონცეფცია და ნოსტალგია. დრო ცენტრალური კონცეფციაა მის ხელოვნებაში. ძველი, დრო ნანახი საგნები და არქივული მასალა კაფსულებად იქცევა, რომლებიც უკვე ინახავენ ისტორიებს, მოგონებებსა და ემოციურ დატვირთვას. მხატვარი მათ ახალ სიცოცხლეს სძენს, ათავისუფლებს პირვანდელი ფუნქციისგან და აქცევს სიმბოლოებად. ნოსტალგია აქ არა უბრალო სევდაა, არამედ კვლევა იმისა, თუ როგორ აყალიბებს წარსული იდენტობას — ფუნდამენტი მომავლისთვის, არა კონსერვატიული სენტიმენტი.

ტექსტურა და მატერიალურობა. ნამუშევრები გამოირჩევა მდიდარი ტექსტურითა და მატერიალურობით: ხე, მეტალი, ქსოვილი, ფოტოსურათები, ნაბეჭდი მასალა — ერთიანდება მრავალშრიან, კომპლექსურ ზედაპირებად, რომლებიც ატარებენ სემანტიკურ დატვირთვას და აძლიერებენ ემოციურ განზომილებას.

ადამიანის კვალი და არქეტიპები. ადამიანური კვალი ჩნდება ფრაგმენტული სხეულის, სილუეტების ან საგნების სახით. კონკრეტული პიროვნებები იშვიათად არიან წარმოდგენილი, თუმცა ნამუშევრები სავსეა მარტოობით, სიყვარულით, დაკარგვითა და იმედით, არქეტიპული სიმბოლოებით, რომლებიც მაყურებელს საკუთარი გამოცდილების დაკავშირების საშუალებას აძლევს.

ექსპრესიულობა და სიმბოლიზმი. შემოქმედება ღრმად ექსპრესიულია — ფერი, ტექსტურა და კომპოზიცია აძლიერებენ შინაგან განცდას, თუმცა ეს ექსპრესიულობა ყოველთვის კონტროლირებადია და ემსახურება მიზანს. კულტურული, ისტორიული და პერსონალური სიმბოლოები იქმნება მრავალშრიან ნარატივებში, რომლებიც დროთა განმავლობაში ვითარდება.

ნამუშევრების წაკითხვა. შერეული ტექნიკით ქაღალდზე, ჩვეულებრივ 40 × 60 სმ, ნახატები თამაშობენ კონტრასტებითა და პარადოქსებით. სათაურები — „საყმაწვილო აპოკალიფსის ილუსტრაცია“, „პრეისტორიული ხანის მითოლოგიიდან ვიდრე ჯოჯოხეთის დაბადებამდე“ — უპირისპირებენ ბავშვურ უმანკოებას არსებობის მუქ მხარეს. „კონსტრუქტივიზმი გადაგვარჩენს, მაგრამ ჯერ უნდა მოკვდეს“ ასახავს მიმდინარეობის ბედს; „ნახატები გასროლილი ტყვიებივით არიან — მიზანს ვესვრი, გასროლა და მორჩა; ეს ბუმერანგი არ არის, რომ უკან დაბრუნებას ელოდოს ბებერი სენტიმენტებით დარბილებულ გულში“ — ხაზს უსვამს შემოქმედების უშუალობასა და შეუქცევადობას.

სხვა სათაურები — „ინერცია, გრავიტაცია, პროგნოზი. ჰაეროვნების დამიწების ზოგადსაკაცობრიო სტანდარტი“, „მასკარადი — ღვთის გამო“, „შეღებილი სირაქლემის კვერცხები თქვენს საფლავზე კოტრიალით ვერ ძღება“, „წმინდა სამების კორპორაცია / კონცეფცია — ერთი მხატვრის გალერეა“, „სტრუქტურა გამოსახული ყვება აბსტრაქტულ ამბავს, კი არ იკვეხნის, არც ბაქიაობს, არც წუწუნებს სასწაულად, უბრალოდ გამოსახული ყვება აბსტრაქტულ ამბავს“ — ცხადყოფენ კრიტიკულ და ირონიულ დამოკიდებულებას სოციალური და რელიგიური კონსტრუქტების მიმართ და რწმენას, რომ გამოსახულება აბსტრაქციაშიც კი ინარჩუნებს თხრობის უნარს.

ჯამში, მისი შემოქმედება არის დიალოგი წარსულთან, რეფლექსია აწმყოზე და პროგნოზი მომავლისთვის: მოგზაურობა ადამიანის სულის სიღრმეებში, სადაც დროის, მეხსიერებისა და იდენტობის თემები ერთმანეთში ირევა და ქმნის ძლიერ, ემოციურ და ესთეტიურად დახვეწილ ნამუშევრებს.